Ik ben niet thuis. Nu is dat op zich geen probleem, ik heb een auto, een bankpas (jawel, met geld op de rekening) en mijn mobiele telefoon.

Wie mij wil spreken kan me bellen of smsen en als ik ergens heen wil dan kan dat.

Maar ik heb geen internet. En dat is tegenwoordig wel een probleem. Vandaag probeerde ik een instantie te pakken te krijgen. Een stem op een bandje verteld me dat het kantoor gesloten is, maar dat ik alle informatie kan vinden op hun website. Later is het kantoor wel open en dan vertelt een lijzige vrouwenstem dat ik het benodigde formulier kan downloaden, uitprinten en opsturen. Als ik haar uitleg dat dat niet gaat omdat ik niet de beschikking over internet heb, wil ze het formulier wel faxen.

Vooropgesteld dat ik een bruikbaar faxnummer in mijn tijdelijke woonomgeving kan vinden, op het moment van het telefoongesprek zit ik in de auto. Is er geen andere oplossing?

Bijna verbaast zegt de vrouw dat ik wel langs mag komen om een formulier af te halen. Om meer ongemak te besparen heb ik het ter plekke ingevuld en teruggegeven.

Maar niet alleen met instanties, ook op allerlei andere gebieden lijkt een internetverbinding bijna onmisbaar.

Heb je dit nog gelezen op het forum? Heb je die foto’s gezien op deze site? Heb je je al aangemeld voor deze wedstrijd? En waar is die wedstrijd – wacht ik kijk even op internet. Kan je een mailtje sturen met je gegevens?

De wereld word hierdoor steeds kleiner. “Vroeger” hoorde je geen uitslagen uit Amerika of Australie, of je moest al een maanden oude uitgave van FaSST magazine te pakken krijgen. Contact met vrienden in het buitenland ging via de ouderwetse post, waardoor je brieven in sommige gevallen weken onderweg waren. Tegen de tijd dat je antwoord kreeg, had je wel weer zoveel beleefd dat je weer een lange brief terug kon schrijven. Nu stuur je een mailtje of praat met elkaar via MSN of Skype.

Toch is het wel een goede vooruitgang. Het is interessant om alle skate-sites te lezen, het laatste nieuws op gebied van materiaal en de discussies die daaruit voortvloeien op de diverse fora. Uitslagen van diverse wedstrijden te vergelijken waardoor concurrenten op EK en WK geen onbekende tegenstanders meer zijn.

Geen eindeloos gedoe met gele kaartjes meer waar je drie keer al je gegevens op moet invullen maar een simpele druk op de knop om je aan te melden.

Geen moeizame telefoongesprekken naar het buitenland om een hotel te reserveren, maar online boeken, hetzelfde geld voor vliegtickets. Als je wilt staat er met één extra klik van je muis zelfs een auto voor je klaar als je land.

Maar zo nu en dan is het wel lekker om een tijdje ‘ofline’ te zijn. Gewoon weer ouderwets met een kaart in de auto je weg zoeken, bij een informatiebord stoppen voor de juiste route in de stad. Op de bonnefooi naar het buitenland rijden, een hotel binnenlopen en als het vol is doorrijden naar de volgende.

Een vriend bellen voor aanwijzingen als je de stad gevonden hebt maar niet weet waar de start van de wedstrijd is. Naar de brievenbus lopen en er ook nog leuke post vinden in plaats van alleen maar rekeningen of reclame.

En het aantal binnenkomende e-mails neemt exponentieel af als je een tijdje niet reageert.

Maar al te lang hoeft het ook weer niet te duren, internetloos zijn. Misschien heb je ondertussen een mailtje gehad met een aanbieding voor een nieuwe ploeg. Of heeft die leuke jongen/meid die je vorige week bij de wedstrijd gesproken hebt je toegevoegd aan MSN. Terwijl je dan toch weer online bent, snel even kijken of hij/zij zich aangemeld heeft voor de wedstrijd van dit weekend en welke films er zaterdagavond draaien want dan kunnen jullie daar misschien samen heen.

Oeps, jij hebt je nog niet aangemeld: klik: ook weer geregeld. Of misschien ga je naar China, Korea of een ander land ver weg. Voor een klein bedrag duik je een internetcafe in en houd je vrienden en familie op de hoogte van je belevenissen zonder dat je je druk hoeft te maken over het tijdsverschil.

Dan ook nog even surfen naar www.skatepodium.com, dat schijnt een nieuwe site te zijn: is ie al online?

Dat ga ik zo even bekijken, als ik naar een vriendin rijd om via haar internetverbinding deze column naar de redactie door te mailen.