Ik ben onderweg naar de skeelerbaan in Heerde. Alweer. De hele zomer maak ik minstens twee keer per week de tocht naar ‘het verre Heerde’. Meestal rijden er meerdere mensen mee en dat is altijd wel gezellig. Dit keer ben ik alleen en niet op weg naar een training maar naar het EK junioren.
Opschieten nu, want de kadetten meisjes gaan bijna starten en daar rijdt Manon bij, één van mijn regelmatige passagiers. Glimlachend denk ik aan de keer dat de bondscoach na de training bij me kwam en zei: “Ik wil dat je met Manon naar de MacDonalds gaat”. Verbaasd keek ik haar aan, als Manon zin in eten had zou ze dat zelf wel zeggen. Het bleek echter om heel wat anders te gaan, ze had tijdens de training last van haar knieën gekregen en we moesten ijsblokjes regelen om het te koelen. Alsof het de normaalste bestelling van de wereld was, vroeg de jongen bij de Mac of we een blauwe of witte zak ijsblokjes wilden. We hoefden een niet al te grote zak antwoordden we. Na een minuut of tien, waarin we talloze frisdrankbekers half gevuld met ijsblokjes zagen worden en we ons afvroegen wat de moeilijkheid kon zijn om daar even een plastic zakje tussendoor te doen, kwam de jongen terug.
Manon en ik rolden bijna over de vloer van het lachen, het was een grote blauwe plastic zak, die, toen we weer in de auto zaten, bijna haar hele lichaam kon koelen!
Ondertussen is de afvalrace van de kadetten halverwege gestaakt door een valpartij en door een rijdster die er uit moest maar er niet uit ging. Tussen de kadetten jongens en de junioren meiden door halen Bianca en ik een ijsje, het is er niet echt mooi weer voor, maar kom op het is zomer, het is tijd voor ijs. Even later begint het te regenen tijdens de junioren jongens en langzaam krijgen we het langs de kant ijskoud. Dan starten de kadetten meiden hun wedstrijd opnieuw.
Lang gebeurt er weinig waar de toeschouwers het warm van krijgen, totdat Manon op weg naar de bel ineens langs de Italianen sprint en zij niet kunnen volgen. Het talent van het jaar op het ijs, wint met 30 meter voorsprong de afvalkoers.
We duiken de kantine in om op te warmen en het lijkt bijna onvermijdelijk zoals met alle talenten, het gesprek komt op het onderwerp schaatsen. De schaatstrainers willen eigenlijk nu al dat ze meer voor het schaatsen bezig gaat. In mijn optiek is dat nogal veel gevraagd voor een aankomend juniore B, waar de komende 2 jaar nog de enige belangrijke schaatswedstrijd het NK junioren is eind januari en dan de Vikingrace begin maart. Waarom een kind dat plezier heeft in sporten de hele zomer laten trainen voor twee wedstrijden aan het eind van de winter, terwijl ze zo veel leuke wedstrijden kan rijden in de zomer?
Voorlopig zal Manon zich daar echter niet al te druk om maken, ze heeft Europees Goud gewonnen en in het hotel wacht een passende traktatie voor een zomersport: een ijsje!