Wat is er mooier dan aan het begin van een nieuw jaar te praten over normen en waarden. In het marathonpeloton momenteel een hot item. De finales van tegenwoordig lijken volgens vele schaatsers steeds meer op bokswedstrijden. Een echte oplossing zal ook niet meteen voor handen zijn, want natuurlijk ligt het altijd aan de ander. De skeeleraars, de langebaanschaatsers of de oudgedienden. Iedereen beschuldigt iedereen. En misschien ligt daar wel het grootste probleem.

Nu speelt het huidige concept van de Essent cup ook wel een rol. Zoals Ingmar Berga onlangs terecht opmerkte, is het soms eenvoudiger om de staatsloterij te winnen dan een plek bij de beste 20 te behalen. En we weten allemaal dat dat niets te maken heeft met de kwaliteiten van Ingmar. Helaas lijkt het er op dat de trend van deze finales zich doorzet in andere wedstrijden, zoals we zagen tijdens het NK in Assen.

Een wedstrijd behoort gereden te worden op het scherpst van de snede. Maar de rijders moeten zelf ook hun verantwoordelijkheid kennen, er zijn bepaalde grenzen. De juryleden doen hun best, maar je kunt deze mensen niet kwalijk nemen dat men niet altijd alles ziet. Tegen wat ze wel zien zou best strenger mogen worden opgetreden. Zoals ook wel in het internationale skeeleren. En dan hebben we het over een sport die mij zeer aan het hart ligt. 

Dat niet-skeeleraars nogal de gewoonte hebben om de skeeleraars te beschuldigen van het nodige duw- en trekwerk is tot daar aan toe. En ergens wel begrijpelijk. Want zoals gezegd, het is meestal iemand anders fout. Wat in mijn ogen geen goede zaak is, is dat sommige skeeleraars doodleuk zeggen dat hun acties volkomen normaal zijn in het skeelerpeloton. Nou, dat zijn ze zeker niet! Met zulke uitspraken gaat een dergelijk beeld van de skeelersport steeds meer een eigen leven leiden. Als je dan zo strijdbaar bent op het ijs, dan mag dat naast de baan ook wel een beetje meer! Verdedig je skeelersport! Maar eigenlijk moet dat helemaal niet zo ver komen. Want om te beginnen moeten alle schaatsers gewoon hun eigen marathonsport goed verkopen. 

Er zal altijd wel iets gebeuren in een peloton vol met mannen van staal. Dat hoort bij het strijden om een overwinning, maar als het publiek een verkeerd beeld krijgt en de schaatsers zelf ook steeds meer mopperen zijn we met z’n allen een verkeerde weg ingeslagen. Daar is uiteindelijk niemand bij gebaat. Goede voornemens horen ook altijd bij een nieuw jaar. Wellicht kan elke schaatser zich voornemen zich te houden aan de regels van fair play!