Pieter-Jan van Eck zat al een aantal weken dicht bij een podiumplaats. Vandaag viel alles op zijn plek en was hij alle sprinters de baas.
Pieter-Jan van Eck is pas bezig aan zijn tweede jaar als A-rijder en is pas 18 jaar, maar vandaag in Assen boekte hij zijn eerste zege uit zijn carrière. Het zal vast nog niet zijn laatste zijn. Van Eck kent zijn kracht en dat is sprinten, iets wat hij op skeelers al leerde. En op de momenten dat hij zich in de Essent Cup plaats voor de finale weet hij wat hem te doen staat, zich rustig houden om in de laatste ronde vol te kunnen gaan. De laatste weken zat hij al meerder malen kort bij het podium, maar vielen alle stukjes nog niet op de juiste plaats volgens eigen zeggen. Vandaag lukte hem dat wel, hij koos het juiste spoor van de Nefit-mannen Michaud en Huisman. Huisman probeerde in die sprint nog het gat te laten vallen om Cedric Michaud de zege te kunnen laten pakken. Van Eck was echter alert en was vervolgens simpelweg te snel voor de twee Nefit-rijders. Cedric Michaud werd achter hem tweede, Douwe de Vries werd derde.
Het klassement
De strijd om het klassement beheerste vandaag de wedstrijd. In aanloop naar de eerste sprint gebeurde er niet veel. Vervolgens stuurde de BAM formatie Willem Hut vooruit, om de punten voor Michaud weg te kapen. De Intercarpartsploeg van Sandor Stuut willen echter de punten en zo komt alles nog voor de sprint bij elkaar. Bob de Vries is echter in betere vorm dan gisteren en zo weet Michaud maar één punt in te lopen. Vervolgens zijn er enkele aanvallen, van onder andere Jan Maarten Heideman. Die lijkt zijn bakens verzet te hebben, hij doet vele pogingen een ontsnapping te forceren en hij lijkt minder op zijn sprint te vertrouwen.
De tweede serie sprints zijn voor Sandor Stuut, hij sluipt slim weg samen met Rutger ter Laak en Stuut pakt de volle buit; drie keer drie punten. De Vries en Michaud houden daarachter elkaar goed in de gaten, het resulteert opnieuw in de winst van één puntje voor Michaud. Na de tweede tussensprint zijn er wel enkele aanvallen, echter zonder veel gevaar voor het peloton.
Serie drie geeft dan weer eenzelfde beeld. Ditmaal is het Rob Hadders die wegspringt en driemaal drie punten pakt. Achter hem zwemt Lars Hoogenboom net voor het peloton. Dat levert hem echter wel driemaal drie punten op. Michaud wint eenmaal een puntje, Bob de Vries pakt in de laatste sprint een puntje. Door de acrobatische actie die hij daarbij nodig heeft gaat hij echter wel onderuit. Met behulp van zijn ploeggenoten keert hij snel terug in het peloton. Zes ronden voor de eliminatiesprint slaat het noodlot echter opnieuw toe voor De Vries, door een valpartij in het peloton gaat hij ook onderuit. Zijn ploeggenoten laten zich meteen afzakken. Ze slagen er echter niet in om De Vries terug te brengen, omdat de snelheid al in het peloton zit voor de eliminatiesprint, gedesillusioneerd stapt De Vries van het ijs, wetende dat Michaud wel in de finale zit.
In die finale ruikt Michaud zijn kans om flink punten in te lopen op Bob de Vries. Michaud laat niets aan het toeval over en reageert werkelijk op alles wat beweegt. Het resulteert erin dat de groep compleet begint aan de laatste ronde. Michaud gaat zelf de sprint aan, maar zijn wil om iedereen terug te pakken lijkt de absolute scherpte voor de eindsprint er een beetje afgehaald te hebben. Van Eck weet daar optimaal van te profiteren en boekt zijn eerste zege. Samen met de twee punten winst van de tussensprint en de elf van plaats twee, is Michaud vandaag dertien punten ingelopen en is het gat met Bob de Vries vijf punten, daarmee is de spanning voor het klassement weer volledig terug.