In de laatste World Cup in Sursee kwam Nicole Begg van het Bont Wheel Team hard ten val en brak daarbij haar kaak.
In de eerste World Cup in Zug werd ze tweede achter haar ploeggenoot Cecilia Baena. Zeker is dat ze in Wolvega aan de start verschijnt. “Mijn kaak is nog niet volledig hersteld, maar de dokter heeft uitsluitsel gegeven dat ik dit weekend mag rijden.”
Tijdens de World Cup in Sursee onstond er al na tien kilometer een valpartij. “Het peloton reed van een heuvel richting een smalle bocht. Ik zat achter Alexandra Vivas en Cecilia Baena zat achter mij. Toen we door de bocht gingen kwam er iemand onderdoor en probeerde tussen Cecilia en mij in te komen. Daardoor veloor ik de controle over mijn skeelers. Ik kon niet goed inschatten wat er gebeurde en dus ook niet inspelen op de situatie. In plaats van te landen op mijn handen, landde ik vol met mijn kin op de grond en brak mijn kaak”.
Begg dacht in eerste instantie dat haar tanden uit haar mond waren gebroken door de enorme klap op haar kin. “In een eerdere valpartij is dit al eens voorgekomen. Ik ben zo snel mogelijk opgestaan om het peloton weer te achterhalen. Toen ik weer in het peloton zat heb ik snel gecontroleerd of ik al mijn tanden nog had en dit was gelukkig het geval. Alleen toen ik mijn mond open deed had ik gelijk in de gaten dat er iets goed fout zat.”
Ondanks de valpartij reed Begg toch de race uit en behaalde een achtiende plaats. “Het was enorm pijnlijk, maar ik denk dat ik inmiddels goed om kan gaan met pijn. Het is niet in mijn gedachte opgekomen om te stoppen en uit de race te stappen. Ik wist zeker dat ik ging finishen, maar ik kon niet inschatten op welke positie ik zou eindigen. Mijn linkerbeen was tijdens de race het meest pijnlijke deel van mijn lichaam. Ik heb tijdens de race zoveel mogelijk geprobeerd om op een been door te rijden, om zo niet te veel druk op mijn linkerbeen te krijgen. Overal waar ik keek was bloed van mijn kin. Maar omdat ik niet kon zien hoe dit er uitzag, was ik verder niet ongerust.”
Het herstel ervaart Begg als één grote frustratie. “Ik krijg alleen maar vloeibaar voedsel naar binnen, alles wat ik eet gaat via een rietje, je kunt wel nagaan dat het niet opschiet. Het heeft tijd nodig om te genezen. Ik kan het genezingsporces niet versnellen, ik moet heel geduldig zijn. Mijn kin is al wel bijna genezen en de hechtingen zijn er ook allemaal al uit.”
Zondag gaat Begg samen met haar team gewoon weer voor de winst. Uiteindelijk willen ze met het team aan het eind van dit seizoen de World Cup in teamverband en individueel binnen slepen. “Het seizoen startte in Zug perfect, we eindigden eerste, tweede, vijfde en elfde. De wedstrijd in Sursee eindigde natuurlijk niet als gepland, twee van ons team vielen in de beginfase, maar we wisten allemaal bij de finish te komen om punten te verzamelen voor het teamklassement. Cecilia Baene werd zelfs nog derde en nam hierbij de leiding in de World Cup.”
Het lijkt Begg geweldig om in Wolvega te rijden “Ik heb altijd al in Nederland willen rijden, maar het past nooit in mijn schema. De manier van rijden is weer heel anders dan bij ons en waarschijnlijk krijgt de wedstrijd hierdoor weer een heel ander verloop. Er zal gereden worden onder zware omstandigheden, met name door de harde wind en klinkers die in het parcours zijn opgenomen.”